INTRODUCTIE

De poëzie van Stephan van der Sluijs (1968) is helder en transparant. Het is gebouwd rond zorgvuldig verborgen beelden en gevoelens. Zo’n sterk gevoel wat een allesomvattend beeld creëert:  “Liefde vliegt vrij in en uit”. Dit is zijn motto, liefde als fundament voor universele vrijheid.

De poëzie is gekleurd met filosofie. “Zo ben je meer en niet meer dan de stilte die je achterlaat”. Tegen de achtergrond van deze regels kan de lezer de ruimte betreden van het innerlijke landschap van de auteur. Waar mensen en gevoelens leven, een ruimte waar gevoelens van lang geleden worden uitgenodigd in het heden. De harmonieuze ontmoeting tussen het verleden en het heden geven de beste kansen voor de toekomst, zoals wordt geschetst in het gedicht “Kinderkamer”.

In deze poëzie is veel aandacht gegeven aan de vorm van het gedicht. Zowel ritme en rijm zijn gebruikt om de muzikale harmonie te versterken. Ze geven structuur in een open en kleurrijke wereld. Innerlijk Landschappen is de derde bundel van Stephan van der Sluijs en is gecombineerd met de feeërieke landschappen van de beroemde Georgische schilder David Popiashvili.

Dr. Zura Kalanda